Kinderen een artisjok voorschotelen, is dat een goed plan? De meesten vinden er niks an. Bij ons thuis zijn de meningen verdeeld. Dochter likt haar vingers erbij af, maar zoon is nog steeds niet om. Ook niet na vele keren proberen. Dat heb je soms. Wij blijven het vrolijk aanbieden, want die zomerse groente laten we ons niet door de neus boren.
Los van de smaak, waar je wel of niet van kunt houden, zijn artisjokken het perfecte knutsel-klooi-food: Blaadjes eraf pulken, in de vinaigrette dopen en dan met je tanden het bolle stukje eraf schrapen. Kom daar maar eens om bij een gekookte sperzieboon of een bietje. Je kunt die blaadjes ook voor je ogen houden. Of er een mandala mee leggen. Als je een artsjok openvouwt, is het net een puzzel. Alles past perfect en symmetrisch in elkaar. Zelfs de grootste artisjok-hater wordt er door betoverd. Dat is het moment waarop je moet toeslaan. Want opeens is ie daar; een open artisjok-houding en met een beetje geluk willen ze het dan toch wel weer eens proberen… Op die manier at zoonlief laatst 15 blaadjes met een flinke dot dressing. ‘Het is niet vies, maar ook niet lekker’ concludeerde hij. En daar bleef het bij.
Voor iedereen die niet bang is voor lange tanden aan tafel: neem per persoon 1 artisjok:
Snij de steel zo vlak mogelijk, af onder de bladeren, zodat de artisjok straks rechtop op je bord blijft staan. Vaak lees je dat je de puntjes van de bladeren moet afknippen, maar zo onder dat garen ze eigenlijk ook prima. Grote pan met water vullen en de artisjokken onderdompelen. Het is de bedoeling dat de artisjokken ondergedompeld blijven, dat gaat het beste als je er iets zwaars op plaatst. De ‘deksel’ van een tajine werkt bijvoorbeeld prima, maar met een hittebestendig bord kan het ook. Kook de artisjokken 30-45 minuten. Als de blaadjes makkelijk loslaten zijn ze gaar. Haal de artisjokken uit de pan en laat ze even op hun kop uitlekken, en wat afkoelen.
Serveer de artisjokken met een lekker sausje, bijvoorbeeld een vinaigrette met mosterd en kappertjes, of een frisse yoghurt-muntsaus. Of maak ze beiden; altijd leuk voor kinderen om te proeven en te vergelijken, en voor jezelf eigenlijk ook wel.
vinaigrette
- 2 eetlepels kappertjes
- 2 eetlepels bieslook
- 1,5 dl olijfolie
- 2 eetlepels fijngeknipte bieslook
- 1 eetlepel rode wijnazijn
- 1 theelepel dijonmosterd
- 1 theelepel gedroogde oregano
- 1 sjalotje
Doe alle ingredïenten – behalve het sjalotje – in de mengkom van een keukenmachine of staafmixer. Alles fijnmalen en nog wat verder op smaak brengen met een snufje zout en een fijngehakt sjalotje. Het sjalotje niet meer malen, want het is juist lekker als er ook nog wat te ‘bijten’ valt.
yoghurt-muntsaus
- 2 dl biogarde-yoghurt
- 4 eetlepels versgesneden munt
- 1 teentje gehakte knoflook
- 1 eetlepel citroensap
Roer alle ingrediënten in een kommetje door elkaar. Proef op peper en zout. Klaar is je sausje.
PS: Bij het eten van een artisjok hoort een gigantische berg afval. Je kunt de blaadjes netjes om de artisjok heen schikken, als een soort zonnetje. Of er een ander patroon mee maken. Maar de meesten gooien ze op een grote hoop, zodat het al snel een puinbak wordt aan tafel. Kortom, gezellig.
En dan is er nog het hart van de artisjok: hoe meer je het hart nadert, hoe dunner de blaadjes worden. Op een gegeven moment valt er niks meer te schrapen. De resterende blaadjes snij je af en ook het ‘hooi’ goed verwijderen. Dat zijn de nog niet ontwikkelde blaadjes in het binnenste van de artisjok. Wat overblijft is het hart, dat meer op een bodem lijkt. Dit gedeelte in hapklare stukjes snijden en dopen in de saus, als daar tenminste nog wat van over is…
